اما عده ایی هم هستن که من اونارو از قلم انداختم.و اون عده کسایی هستن که به تهران به دید پاریس کوچولویی که تو اون میشه دخترایی با موهای بلوند پیدا کرد و تو ایکی ثانیه بهت پا میدن و با یه بوغ ماشین میپرن تو ماشینت نگاه میکنند.از نظر اونا تهران تنها حسنش همینه و باز هم به نظر اونا (البته این مورد نظر من نیست)اکثر قریب به اتفاق دانشجوها حاضرن لیسانس دره تپه از تهران بگیرن که توفضای آزاد(البته نسبت به بعضی شهرستانا)نفس بکشن و صفا کنند..تهران این کلان شهر و پایتخت زیبای ایران یعنی همین؟؟؟

این که واقعیتی انکار ناپزیره که توی تهران از جنوب و  بازار دوم نازی آباد تا شمالش تجریش و ولنجک و ....شما هر روز با خانومای سانتیمانتال روبرو میشی که بزنم به تخته یکی زیبا تر از دیگریه و گاهی حواس ما پسرا اونقدر پرت میشه که از خیابون رد شندنمون برامون دردسر میشه چه برسه به کارای دیگه..

نکته جالبی که از دید این دوستان دور مونده اینه که شاید شما این موارد رو زیاد در تهران مشاهده میکنید و فکر میکنید روی هر کی سی که دست گذاشتین سریع جواب مثبت میشنوید باید بهتون بگم که سخت در اشتباهید...اول اینکه من خانم ها رو توی تهران به چند دسته طبقه بندی میکنم :1.خانم هایی که چادرین که توصیه میکنم  اگر پیشنهاد دوستی براشون دارین اصلا طرفشون نرین چون یا ازدواج کردن یا اونقدر اوغده ایی هستن که سریع سرو صدا به پا میکنند و حالتونو میگیرن یا اونقدر بی جنبه هستن که دیگه ازت جدا نمیشن چون منتظر یکی هستن که بهشون گیر بده البته بازم میگم بعضی از چادری ها(بعضی)امیدوارم متوجه منظورم بشین.یعنی گرگ های در لباس میش.2خانوم هایی که مانتویی هستن وآرایش ملایمی دارن و خوشکل هستن..این دسته نیز یا ازدواج کردن که اصلا بهتون محل نمیزارن یا ازدواج نکردن که بازم اصلا بهتون محل نمیزارن چون معلومه محجوب به حیا هستن و اهل دوستی نیستن یا عشقشون یکی هستش و به هشکی جز اون پا نمیدن3خانم هایی که آرایش بسیار غلیظ دارن که بهتون توصیه میکنم به این دسته در دو صورت نزدیک بشین و گرنه دورشون رو خط بکشید که هم ضایع میشید هم ممکنه کتک بخورید.. یکی از شرایط اصلی ماشینه که ماشین داشته باشی و در خدمتش باشی تا یه لبخند خشک و خالی مهمونت کنه شرط بعدی پوله که باید اورت براش خرج کنی که اگه اینکارو نکنی بعد دوروز به تلفنتم جواب نمبدن...اما اگه این شرایط رو نداشتی و بازم بخوای باهاشون ارتباط برقرار کنی سرت و میزنن یا به دوست پسرای پایشون که اکثراً بدن سازن زنگ میزنند که بیان حالتون رو بگیرن یا خودشون اونقدر کلاس کاراته و کنگفو رفتن که همونجا شما رو میکشن...خلاصه وقتم کمه که مسئله رو باز کنم و اینارو منباب نصیحت بود خدمت آقا پسرا که خام زرق و برق تهران نشین چون هیچ خبری نیست.تو پست بعدی در باره پسرای تهران مینویسم تا دخترا هم در جریان قرار بگیرن....حالا فهمیدید چرا من تو تهران دوست دختر نداشتم و ندارم.